• Nasr suresi Medine döneminde nâzil olmuştur.
  • Sure 3 âyettir.
  • Tam sûre olarak Kur’ân-ı Kerîm’in en son inen sûresidir.
  • Vedâ haccı esnâsında Minâ’da indiği rivayet edilir.
  • Sûre “Nasr” ismini, birinci âyette geçen ve “Allah’ın yardımı” mânasına gelen نَصْرُ اللّٰهِ (nasrullâh) kelimesinden alır.
  • Efendimiz (s.a.s.)’in vefâtına işaret ettiği için “vedâ etmek” mânasında اَلتَّوْد۪يعُ (Tevdî) adıyla da anılır.
  • Ayrıca اِذَا جَاۤءَ (İzâ câe) ve اَلْفَتْحُ (Fetih) isimleri de vardır.
  • Sûre Allah’ın yardımının ve fethin geleceğini, insanların bölük bölük İslâm’a gireceğini müjdeler.
  • Buna karşılık Peygamber Efendimiz (s.a.s.)’den bir şükrâne olarak tesbihini, hamdini, tevbe ve istiğfarını artırmasını ister.
  • Hz. Ebûbekir, Abdullah b. Abbas gibi bir kısım sahabîler, Nasr sûresinin inmesiyle Efendimiz (s.a.s.)’in vefatının yaklaştığını anlamışlar, işin farkında olmayanlar buradaki yardım ve zafer müjdelerine sevinirken, onlar hazin hazin gözyaşı dökmüşlerdir. (bk. Buhârî, Tefsir 110; Tirmizî, Tefsir 110)
Ayet ayet ilerlemek isterseniz aşağıda bulabilirsiniz.

  • 110/NASR-2
  • وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا
  • Ve raeyten nâse yedhulûne fî dînillâhi efvâcâ(efvâcen).
  • Ve insanların grup grup Allah’ın dînine girdiğini gördüğün (zaman).
  • 110/NASR-3
  • فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ ۚ إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا
  • Fe sebbih bi hamdi rabbike vestagfirhu, innehu kâne tevvâbâ(tevvâben).
  • O zaman Rabbini hamd ile tespih et. Ve O’ndan mağfiret dile. Muhakkak ki O, tövbeleri kabul edendir.